Frotex / Fabric Factory [PRUDNIK]

Jedno z największych przedsiębiorstw tekstylnych w kraju jak i w europie ogłosiło upadłość w 2010r. Miejsce prawie puste dlatego przeogromna powierzchnia zakładów została spenetrowana tylko w niewielkim stopniu. Jednorazowy wypad to stanowczo za mało (byłem tam już dwa razy) a jak na razie wciąż można spotkać pracowników wynoszących użyteczne jeszcze przedmioty.

firma istniała i rozwijała się przez 175 lat. Dawała pracę wielu mieszkańcom Prudnika, pomagał budować miejskie instytucje. Dziś jest już tylko opustoszałym zabytkiem.

Twórcą zakładu był Żyd Samuel Frankiel, który w 1827 roku przeniósł się z Białej do Prudnika. Założył tu zakład krawiecki. Prudnik miał od dawna silne tradycje tkackie, w mieście istniało wiele małych chałupniczych zakładów, przerabiających uprawiany w okolicy len. Samuel Frankel zaczął z nimi współpracować, początkowo skupując ich wyroby i sprzedając poza region. Kilka lat później sam kupił pierwsze krosna i zaczął zatrudniać dawnych chałupników.

Tuż przed I wojną światową zakład zatrudniał 4 tysiące pracowników. Rocznie wytwarzał 4 miliony metrów obrusów, 3,5 mln metrów ręczników, w sumie ponad 1,5 tysiąca ton różnych wyrobów. Żydowski okres w dziejach zakładu kończy się wraz z nastaniem w Niemczech ery nazizmu. W 1936 roku zakład został wywłaszczony i przejęty przez państwo niemieckie.

II wojnę światową zakład przeszedł bez poważnych zniszczeń. W 1945 roku został upaństwowiony przez polskie władze. Prawdopodobnie zaraz po wojnie część wyposażenia wywiozło wojsko radzieckie. Do 1949 roku przechodził też okres kolejnej rozbudowy. O tym etapie dziejów w literaturze regionalnej niewiele się dotychczas pisało. W 1965 roku oficjalnie zmieniono nazwę przedsiębiorstwa, dokładając do Zakładów Przemysłu Bawełnianego znaną do dziś markę Frotex. Firma nadal zatrudniała ok. 4 tys. pracowników i była najbardziej rozpoznawalnym w kraju producentem ręczników i tkanin frotte.

W okres przemian po 1989 roku Frotex wszedł z załogą liczącą już ok. 1,5 tys. ludzi. W 1992 roku formalnie przekształcono zakład z przedsiębiorstwa państwowego w spółkę skarbu państwa.

W ciągu kilku lat głównym właścicielem, prezesem a potem szefem rady nadzorczej Froteksu stał się Stanisław Wedler. Zakład zaczął ostrą restrukturyzację, zmniejszył zatrudnienie, zaczął też sprzedawać pod marką Frotex wyroby sprowadzane z Chin i Indii. Sytuację firmy pogarszała jednak konkurencja z Dalekiego Wschodu i zniesienie ceł na import wyrobów bawełnianych. W 2008 roku zamknięto własną przędzalnię w Podlesiu. W 2009 roku firma zlikwidowała kolejne wydziały, ograniczając produkcję do 18 krosien. Część majątku wydzielono i przekazano osobnym firmom. Zatrudnienie spadło do 200 osób w początkach 2010 roku. Mimo to wierzyciele (19 mln zł długów) całkowicie zablokowali zdolność kredytową i produkcyjną firmy. W marcu 2010 roku sąd zdecydował o upadłości Froteksu. Syndyk nie znalazł chętnych na kupno całości. W lutym zakończył produkcję.

Więcej informacji tutaj.

 Zapraszam do GALERII. .

Dworzec / Train Station [GŁUBCZYCE]

Dwu godzinny spacer po opuszczonym peronie. Niewielka miejscówka ale zadowolenie i satysfakcja wysoka. Na pewno peron urzekł mnie i mojego kolegę bardziej niż sam budynek dworca.

Zapraszam do GALERII. .

Pałac / Palace [KROWIARKI]

W 1678 roku w wiosce Krowiarki został wzniesiony zamek z drewna, którego właścicielem była rodzina Beess. W 1690 roku zamek przejął Leopold Paczyński. Od 1800 roku właścicielem drewnianego zamku został Graf Strachwitz.

W 1826 roku Ernest Joachim Strachwitz na miejscu poprzedniego drewnianego pałacu wzniósł nowy, tym razem murowany. W latach 1852-77 dokonał kolejnej przebudowy zamku oraz powstał park okalający pałac. Mikołaj Strachwitz wznowił budowlę w 1846 roku w stylu neogotyckim. W 1842 roku Karol Strachwitz sprzedał wieś rodzinie Gaszynów, Hansowi II von Gaszyn.

15 maja 1856 roku Hugo II Henckel von Donnersmarck poślubił Wandę von Gaschin, a pałac od tej chwili stał się własnością rodu Henckel von Donnersmarck. W 1892 roku pożar trawi północną, drewnianą część pałacu, która zostaje odbudowana i rozszerzone w 1898 roku w stylu secesyjnym. Od 1911 roku zamieszkiwał tutaj Edgar 1. Graf von Henckel-Gaschin, a od 1939 był on własnością Hansa 2. Grafa von Henckel-Gaschin, który w marcu 1945 roku uciekł na rowerze przed wojskami Armii Czerwonej.

Przetrwał on wojnę w stanie nienaruszonym. Była tutaj Szkoła Aktywu Politycznego, a od 1947 roku Państwowy dom Dziecka i przedszkole. Od 1963 roku pałac przejął Szpital Rehabilitacyjno-Ortopedyczny. W 1970 roku szpital opuścił pałac wraz z jego cennym wyposażeniem i rozpoczął się okres niszczenia.Po prywatyzacji w latach dziewięćdziesiątych nowy właściciel nie przeprowadził remontu ani nie zabezpieczył obiektu.W 2007 roku pałac został sprzedany spółce z kapitałem luksemburskim.Nowy właściciel przeprowadza obecnie remont obiektu.

Więcej informacji tutaj.

Zapraszam do GALERII. .

Park Przemysłowy / Industrial Plaza [WROCŁAW]

Wrocławski Park Przemysłowy na terenie którego znajdują się biura, hale produkcyjne, magazyny jak również opuszczone fabryczki. Ta do której weszliśmy wyglądała na starą kotłownię. Kilka metrów dalej obiekt zagrożony wybuchem. No ciekawie było, jednak więcej czasu zajęło nam chodzenie po rozległym placu i szukanie ciekawych obiektów niż samo focenie.

Zapraszam do GALERII. .

Zakłady Koksownicze / Coke Plant [ZDZIESZOWICE]

Wciąż pracujący zakład koksowniczy kusi i kusi... niestety praktycznie nie dostępny. 3h chodzenia wzdłuż ogrodzenia dały jedynie szansę pstryknięcia zdjęć poglądowych.

Zapraszam do GALERII. .

Wieża Ciśnień / Water Tower [OPOLE]

Ta wieża od paru lat prosiła się żeby do niej wejść - no i w końcu udało się! 1,5h exploracji i niesamowite ilości ptasiego gówna :/ Jednak elementy wewnątrz budynku, datowane na rok 1942 rekompensowały ta nieprzyjemną woń.

Zapraszam do GALERII. .

Pałac / Palace [WĘDRYNIA]

Jadąc kiedyś PKSem w kierunku Olesna, wypatrzyłem wśród drzew pałacyk, mocno zdewastowany, bez okien z dużym podwórkiem, otoczony masywnym murem.  Niestety to kolejny obiekt, który najprawdopodobniej został wykupiony przez inwestora, który przeliczył się z kosztami remontu. Z zewnątrz było bardzo klimatycznie, niestety w środku zerwany tynk, betonowa wylewka i ścianki działowe z pustaków. Ręce i chęci opadły.

Pałac z 1860 r. zbudowany w stylu klasycystycznym, wzniesiony został przez barona Johanna Gottlieba von Reiswitz, przebudowany pod koniec XIX w. w stylu neogotyckim. Przebudowa objęła przede wszystkim detal, nie zmieniono symetrycznej bryły budynku, nie dostawiono do niej również tak charakterystycznej dla neogotyku wieży. Pałac murowany z cegły, potynkowany, podpiwniczony, składa się z trzech skrzydeł.

Więcej informacji tutaj.

Zapraszam do GALERII. .

The Key / Flour Factory [LEIDEN (NL)]

Centrum miasta Leiden zaskoczyło mnie ogromną fabryką, która rozpoczęła swoja  działalność w 1883 roku i wytwarzała 20% zapotrzebowania Holandii w mąkę. Fabryka zaprzestała produkcję w 1988 roku i od tamtego czasu jest zamknięta. W 2000r. rząd wpisał fabrykę na listę zabytków narodowych.

Raz w roku, w okresie wakacyjnym organizowane są "Dni Otwarte" (‘Open Monuments Day’). Niestety nie załapałem się na wycieczkę po opuszczonej fabryce, jednak dla zainteresowanych artykuł z kilkoma zdjęciami z wnętrza obiektu znajduje się tutaj.

Zapraszam do GALERII.

Torowisko / Trackway [OPOLE]

Od czasu do czasu lubię się po torach poszwendać. PKP ma wiele opuszczonych i nie używanych obiektów tak wiec zawsze się coś znajdzie. Galeria na Picasa na pewno będzie rosła.

Zapraszam do GALERII.

Polmozbyt / Car Factory [OPOLE]

W przerwie miedzy zajęciami ruszyłem z aparatem do miejsca o którym opowiadali znajomi. Trafiłem bez problemu ale stara fabryka Fiata mi nie zaimponowała. Pewnie za późno tam trafiłem. Obecnie w tym miejscu stoi market NETO.

Zapraszam do GALERII.